ทำไม บักเดช>ถึงพาเพื่อน..แห่กันไปเที่ยวผับ.. ทีละ 18 คน… >ก็เพราะหน้าผับ ……เขาประกาศไว้ว่า ……ต่ำกว่า>18 ห้ามเข้าน่ะสิ (!!) >————>* บักเดช..ไปร้านขายทีวี.. ! ถามคนขายว่า >”ไม่ทราบว่า..ที่นี่มีทีวีสีขายรึเปล่า?>คนขายตอบว่า..”มี” >บักเดชเลยบอกว่า ……”งั้นเอาสีเขียวมาเครื่องนึง”>(!!)>———— >บักเดช..เข้าไปเดินดูของในร้านจีฉ่อย>เห็นกระติกน้ำทำจากโลหะอันหนึ่งวางอยู่ >บักเดชถามอาอึ้มว่า>”อึ้ม.. **ที่วอบแวบสีเงินๆ นั่นอะไร” >อึ้มตอบว่า “กระติกน้ำไง ……(**ฟาย)”>”แล้วมันทำอะไรได้มั่ง” >”ก็ใส่ของร้อน-ก็ร้อนนาน ……ใส่ของเย็น-ก็เย็นนาน”. >บักเดช..เห็นว่าน่าสนใจ..เลยตกลงซื้อมาอันนึง>เช้าของวันใหม่..อากาศแจ่มใส >บักเดช..ก็เอากระติกน้ำที่เพิ่งซื้อมา..ไปที่ทำ งาน.. >ตั้งอวดบนโต๊ะ..อย่างภาคภูมิ>หัวหน้าบักเดชเห็นเข้า..เลยถามขึ้น >”อะไรนั่นน่ะ..บักเดช”>”กระติกน้ำครับ”>”แล้วมันมีอะไรพิเศษรึ” >”ก็ใส่ของร้อน..ก็เก็บความร้อนได้>หรือใส่ของเย็น..ก็เก็บความเย็นได้” >หัวหน้าเลยถามว่า..>”แล้วใส่อะไรมาล่ะ”>บักเดชยืด..ก่อนจะตอบว่า.. >”กาแฟร้อน 2 แก้ว.. กับไอติม 1 ถ้วยครับ”>(!!)>————– >ทุกครั้ง..หลังถ่ายเอกสารเสร็จ >บักเดช..จะเอาฉบับก๊อปปี้-มาตรวจทาน..เทียบกับต้น ฉบับ >เพื่อเช็คดูว่า..มีคำไหนสะกดผิดรึเปล่า>(!!)>————– >บักเดช..จะยิ้มทุกครั้ง..ที่ฟ้าผ่า>เพราะนึกว่า..มีคนกำลังถ่ายรูปเขาอยู่ >!!)>————->รู้ป่าวว่า…ทำไมบักเดช..ถึงกดโทรศัพท์เบอร์ฉุกเฉิน >911)..ไม่ได้>ก็เพราะ…..เขาหาเบอร์ 11 (สิบเอ็ด) …….บนแป้นไม่เจอน่ะสิ >(!!)>—————–>บักเดช..เพิ่งซื้อคอมพิวเตอร์มาใหม่เครื่องหนึ่ง >เล่นไปซักพัก..ก็เจอปัญหา>บักเดช..เลยลองกดที่ HELP บนแป้น F1 >ผ่านไปพักใหญ่… บักเดชหงุดหงิดมาก>เลยโทรไปต่อว่า..ร้านที่เขาซื้อคอมมา >”ผมกด F1 ตามที่เครื่องบอก.. เวลาที่มีปัญหา >แล้วก็รออยู่เป็นชั่วโมง…… ยังไม่เห็นมีใครมาช่วย เลย” >คนขาย : “(**…)” (!!)>วันรุ่งขึ้น >บักเดช : เครื่องคอมพิวเตอร์ คุณนี่ห่วยมากอีกแล้ว น่ะ >ผมเสียเงินซื้อไปตั้งเยอะมีแต่ปัญหาไม่รู้จบ>หน่ำซ้ำ >พอโทรมาสอบถามพนักงานงานขายของคุณ ก็ดันตอบไม่รู้ เรื่อง >ผู้จัดการ : มีปัญหาอะไรให้ดิฉันรับใช้ได้ค่ะ >( เสียงสั่นเครือมากด้วยอาการที่หวาดกลัวจะถูกลูกค้าด่ากลับ) >บักเดช : ก็หน้าจอคอมพิวเตอร์ ของคุณน่ะ>รายงานผลว่า “>ซีตุ๊ป – ซีตุ๊ป“ >ผมก็ไม่รู้จะทำยังไง >ผู้จัดการ : บอกว่า เธอก็ไม่รู้ว่า ไอ้ซีตุ๊ป-ซีตุ๊ปเนี่ยมันคืออะไร >ช่วงนั้นก็น้ำตาเกือบไหล เพราะกะว่าถ้าตอบปัญหาลูกค้าไม่ได้ >ต้องถูกไล่ออกแน่เลยตู>จนกระทั่ง….. >ผู้จัดการ : คุณลองสะกดคำว่า ” ซีตุ๊ป>- ซีตุ๊ป ” หน่อยสิคะ >ว่าสะกดอย่างไร>บักเดช : S – E – T – U-P – S – E – T – U – P >ผู้จัดการ : คุณนี่ สุดยอด จริง ๆ อ่านได้งัย>ซีตุ๊ป –>ซีตุ๊ป 555! >————->บักเดช..ไปหาหมอ…ในสภาพหูบวมแดงน่ากลัว>หมอถามว่า.. >”ไปโดนอะไรมาครับ”>บักเดชตอบว่า.. >” ผมกำลังรีดผ้าอยู่.. แล้วโทรศัพท์ก็ดังขึ้น>แต่แทนที่จะหยิบโทรศัพท์มาพูด >ผมดันเผลอ..เอาเตารีดขึ้นมาแนบหูน่ะสิ”>”โอ้ว..เดียร์” >หมออุทานเป็นภาษาฝรั่ง..ด้วยความเวทนา >”แล้วหูอีกข้าง..ทำไมถึงแดงเหมือนกันล่ะ”>..หมอถามต่อ >”ก็**บ้านั่น…เสือ_ โทร.กลับมาอีกรอบ..อ่ะดิหมอ”>(!!)>————— >* หลังจาก…ใช้ความพยายาม..ต่อจิ๊กซอว์อยู่>ในที่สุด..บักเดชก็ต่อเสร็จ >เขาเอาไปอวดเพื่อน..ด้วยความภูมิใจ>”เป็นไง ……เนี่ยฉันใช้เวลาต่อ..แค่ 5 >เดือนเองนะโว้ย”>เพื่อนบักเดชงง..ที่เขากล้าอวด >” 5 เดือนเหรอ ! แถวบ้านฉันเรียกว่า..!>โคตรนานเลยนะนั่น” >”แกนี่ไม่รู้อะไร”>บักเดช..ไม่ยอมลดละ >”ดูที่กล่องนี่ ..เห็นมั้ย …….มันบอกว่า…>”สำหรับ 4-7 ปี” >แต่..ฉันใช้เวลาแค่ 5 เดือนเองนะเฟ้ย..(!!) >อ่านจบแล้วก้ออย่าแอบอมยิ้มคนเดียวล่ะ>แจกให้….คนอื่นยิ้มบ้างนะ

นายสาวกับคนใช้หนุ่ม (หล่อ)

“คุณนายโฉมสวาท” กับสามีซึ่งเป็นเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศออกไปปาร์ตี้ในงานรับเชิญแห่งหนึ่ง ปล่อยให้คนใช้ “กสิพล” ชื่อเล่น “แฟร้ง” หนุ่มรูปหล่ออยู่เฝ้าบ้านตามลำพัง

ขณะอยู่ในงาน…คุณนายโฉมสวาทรู้สึกเซ็ง ๆ บอกไม่ถูก จึงแอบกลับบ้านมาก่อน โดยไม่บอกสามีให้รู้ตัว พอถึงบ้านก็พบกับเจ้าแฟร้งคนรับใช้หนุ่มนั่งดื่มสุราอยู่ในห้องนั่งเล่น

“นี่แฟร้ง…ตามฉันมา”

คุณนายโฉมสวาทสั่งคนรับใช้หนุ่มหล่อด้วยน้ำเสียงขึงขัง เธอเดินนำหน้าชายหนุ่มเข้าไปที่ห้องนอนและปิดประตูลงกลอน

“ถอดเสื้อฉันออก” นายสาวหันมาสั่ง

คนรับใช้หนุ่มรีบถอดเสื้อนายสาวออกด้วยความประหม่า

“ถอดถุงเท้าด้วยสิ…”

หนุ่มแฟร้งรีบทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย

“กางเกงในกับยกทรงด้วย…อย่าช้านะ”

มือของแฟร้งรีบทำตามคำสั่งเมื่อนายสาวยิ่งเร่ง

“ฟังนะแฟร้ง !! ถ้าฉันเห็นแกเอาชุดของฉันมาใส่อีกละก้อ…ฉันจะไล่แกออก”

อ้างอิงจาก: หนังสือ magazine เพชรนิวส์ ประจำเดือนสิงหาคม 2552

“เสี่ยต้น” ลิ้นลมหายใจและต้องไปตกนรก ยมทูตได้บอกกับเสี่ยต้นว่ามีนรกอยู่ 3 ขุม ให้เสี่ยต้นเลือกว่าอยากจะไปอยู่นรกขุมไหน เสี่ยต้นบอกว่าขอดูก่อน เพราะจะได้เลือกได้ถูก

ยมทูตนึกในใจว่าไอ้นี่เรื่องมากจริง แต่ก็ยอมพาไปดูนรกขุมที่ 1 ก่อน

นรกขุมที่ 1 ภาพเสี่ยต้นเห็น คือ มีคนจำนวนมากเปลือยกายเท้าชี้ฟ้า หัวทิ่มลงกับพื้น แล้วมีคนลากหัวไถไปกับพื้นไม้ เสี่ยต้นเห็นดังนั้นจึงบอกให้ยมทูตพาไปดูนรกขุมที่ 2

นรกขุมที่ 2 ภาพที่เสี่ยต้นเห็นก็ไม่แตกต่างจากนรกขุมที่ 1 ต่างกันตรงที่พื้นที่นรกขุมที่ 2 เป็นพื้นปูน ยมทูตจึงถามเสี่ยต้นว่าตัดสินใจได้หรือยังว่าจะเลือกนรกขุมไหน เสี่ยต้นบอกว่าขอดูนรกขุมที่ 3 ก่อน แล้วจะบอก

นรกขุมที่ 3 ภาพที่เห็นทำให้เสี่ยต้นแปลกใจเป็นอย่างมาก เพราะผู้คนที่ตกนรกขุมนี้ยืนจิบน้ำชา-กาแฟ รับประทานของว่าง มีเพลงฟังเบา ๆ และพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน แต่มีข้อเสียตรงที่กำลังยืนในน้ำอุจจาระซึ่งท่วมขึ้นมาประมาณครึ่งแข้ง เสี่ยต้นคิดว่าถึงจะแช่อยู่ในน้ำอุจจาระ ก็ยังดีที่มีอาหาร ดนตรี มีน้ำให้ดื่ม ไม่เหมือนนรก 2 ขุมแรก เสี่ยต้นจึงตัดสินใจบอกกับยมทูตว่า “ผมเลือกนรกขุมที่ 3 นี่แหละครับ”

พอเสี่ยต้นพูดจบ ก็ได้ยินเสียงตามสายของขุมนรกแห่งนั้นประกาศว่า “หมดเวลาคอฟฟี่เบรกแล้ว เอาหัวลงได้”

อ้างอิงจาก: หนังสือ magazine เพชรนิวส์ ประจำเดือนสิงหาคม 2552

หลังจากเจอพิษเศรษฐกิจกระแทกใส่เข้าเต็ม ๆ หนุ่มก้องคนขี้เหนียวกลายเป็นคนขี้เหนียวสุด ๆ จะกินอะไรก็ต้องระมัดระวังอยู่เสมอ วันหนึ่งเขานึกอยากกินก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นหมูขึ้นมา จึงเข้าไปสั่งก๋วยเตี๋ยวที่ร้านหน้าปากซอย

      “แม่ค้า ขอก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่ลูกชิ้นชามนึง อย่าปรุงให้อร่อยเกินไปนะ”

      “ทำไมล่ะคะ” แม่ค้าถามด้วยความสงสัย

      “อ๋อ…ถ้าทำอร่อย เกิดผมติดใจขึ้นมาต้องสั่งเพิ่มอีกชามนะสิ”

 อ้างอิงจาก: หนังสือการ์ตูนมหาสนุก ประจำวันที่ 12-18  สิงหาคม  2552